» Numer 24


  »   Archiwalne numery
  »   Ogłoszenia drobne
  »   Reklama
  »   Prenumerata elektroniczna





UTW - wykład J. Ślęka
"Od pierwszego do ostatniego króla walca wiedeńskiego"

    30 maja o godz. 16.00 w kinoteatrze odbył się wykład prof. Jana Ślęka związany z istotą walca wiedeńskiego. Inicjatorką spotkania była przew. UTW p. J. Tarchalska.
    Prowadzący p. M. Cieplik, wieloletni przyjaciel profesora, przybliżył uczestnikom sylwetkę i działalność swojego kolegi, następnie oddał głos p. M. Matyszkiewiczowi, który odczytał list nieobecnego posła A. Grzyba.
    Dyrygent, pedagog prof. Jan Ślęk z sentymentem wspominał Ostrzeszów jako miasto, dające mu natchnienie w działalności muzycznej i w skrócie opisał swoją drogę do fascynacji walcem wiedeńskim. J. Ślęk ukończył studia w dwóch specjalnościach: dyrygentura symfoniczno- operowa (1961). Jednocześnie studiował u prof. R. Baksty i prof. I. Rapp (fortepian). Był nauczycielem Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia w studium nauczycielskim. Przez wiele lat dyrygował w operetce i operze. Jest założycielem "Sinfonietty Wrocławskiej" (1985) przy Filharmonii oraz Kameralnej Orkiestry Akademickiej przy UW. Jest twórcą i dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Wiedeńskiej we Wrocławiu, który w tym roku odbędzie się już po raz dziesiąty.


    Jak sam przyznaje: "przyległa do mnie łatka operetkowicza... należę do jedynych wariatów, którzy poświęcili się walcowi wiedeńskiemu... walc jest sensem mojego życia muzycznego, zawiera wiele tajników do odkrycia". Miłość do muzyki była również motywacją stworzenia Festiwalowej Orkiestry im. J. Straussa, bazującej na kwintecie smyczkowym, która w ramach Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Wiedeńskiej wykonuje 2-3 programy muzyczne. Warto także wspomnieć, że J. Ślęk dyryguje koncertem galowym owego festiwalu, ponieważ, jak sam mówi: "Nie widzę nikogo na to miejsce oprócz mnie".
    Gość wspominał także o współczesnej muzyce, zwracając uwagę na to, co ją tak naprawdę zabija: "... hałas, przerysowywanie strony rytmicznej, tam, gdzie nie ma prawdziwej muzyki, eksponuje się nasilenie rytmu, a to wszystko nie sprzyja skupieniu".
    Dopełnieniem wykładu były utwory zagrane na fortepianie przez samego zaproszonego:
    "Pieśń o Wiedniu", "Wiedeń miasto moich marzeń", "Ja kocham tylko jedno",
    "Pokochaj mnie", "Wiedeń jest szczególnie piękny nocą".
    Uroczystość zakończyła się burzą oklasków oraz wręczeniem kwiatów prof. J. Ślękowi, człowiekowi, który poświęcił się walcowi wiedeńskiemu i mimo wieku z zapałem realizuje swój potencjał twórczy.

P. Spigiel


1994 - 2007 © Borkow